Opels kleine racer

0
447
Opel
Klaar voor de linkerbaan op zaterdagavond.
motointegrator

Aan het begin van het nieuwe millennium was er onverwachts een kleine rijdende machine met een bliksemschicht op de neus. Testers waren vol lof over de Opel Speedster Turbo met de rijeigenschappen van een supersportwagen en de prijs van een gezinsbusje. Inmiddels is hij al een “Youngtimer” – een rebelse motorfiets met vier wielen.

Na de GT en de Manta wilde Opel het weer doen. En aangezien de kleine sportwagenfabrikant Lotus destijds ook tot GM behoorde, werd de wereld gepresenteerd met een gelimiteerde, wendbare speedster met middenmotor op basis van de Lotus Elise. De eerste racers werden in 2001 met de hand gemaakt in Hethel, Engeland. Het kostte een Opel Speedster ongeveer drie dagen om klaar te zijn voor aflevering.

Met de hand gemaakte flair van een sportwagen.

250 Newtonmeter bij slechts 930kg

Terwijl aanvankelijk een 2.2 liter atmosferische motor met 147 pk ronddraaide onder de kleine motorkap in de nek van de maximaal twee inzittenden, werd vanaf 2003 de 2.0 liter ECOTEC Turbo aangeboden, die ook leverbaar was in de Zafira en Astra. In de Speedster steeg het koppel echter van 250 NM naar slechts 930 kilogram, en dat was een duidelijk statement!

De turbomotor draait in de nek van de passagiers

De kleine nieuwkomer heeft een aluminium chassis, dat geschroefd, geklonken en gelijmd is en daardoor stijver is dan de gelaste versies van conventionele auto’s. De onderzijde is geheel glad en zonder bobbeltjes. De niet-zelfdragende GVK-carrosserie is versierd met een stoffen dak of een optionele hardtop.

Onafhankelijk ontwerp – vandaag zeer aangenaam.

Echt een plat ding

Het zilvergrijze ding dat hier voor ons staat in de Zwabische motregen is beslist allesbehalve volwassen. Volwassen ja, maar nog steeds jong en wild. Aan de andere kant is het er ook niet groter op geworden. Zelfs als dat opzettelijk was – de Opel Speedster Turbo reikt net tot aan de riemgesp van een gemiddelde Noord-Duitser. Je kijkt op hem neer en je stapt graag op hem af bij het zebrapad. Instappen is leuk. Strek, vouw en negeer een paar krakende gewrichten – en ga binnen zitten. Het is niet zo ongemakkelijk, maar heel diep, heel diep van binnen. Is dat een Opel?

Als je eenmaal binnen bent…

Er is zelfs een startknop, iets wat je niet zou verwachten in een auto als deze. De motor gilt even van achteren en ratelt dan uit twee over elkaar liggende pijpen. De sounddesigners hadden toen al moeite gedaan om de motor niet als een viercilinder te laten klinken. Het is ze gelukt. Als de turbo-wastegate luid sist als je gas geeft, kunnen het geluid en de vorm van de zilverkleurige bodembedekker ook de indruk wekken van een supersportwagen die 10 keer zoveel kost.

Formule 1 gevoel voor de weg.

4,7 kilogram per pk

Zet hem in de versnelling, laat de koppeling los en je bent vertrokken. Zet ‘m in de tweede versnelling en ga zo door. Zet hem in de derde versnelling en gaan. De Speedster duwt naar voren als een verplaatsingsreus en plakt in bochten als een kart aan de grond. 4,7 kilo per pk is topklasse, en onder de carrosserie van glasvezel zit echte racetechnologie. De verbinding met de weg wordt verzorgd door een nogal ongebruikelijke bandencombinatie: 175/55 R17 voor, 225/45 R17 achter. Dit betekent dat de Speedster onderstuurt bij te snel bochtenwerk, terwijl een conventionele auto met middenmotor de neiging heeft om te oversturen. In bochten zuigt de goed verborgen 16-kleppenmotor verse lucht aan via de kieuwen aan de zijkant achter de portieren, en de afvalwarmte wordt uit de motorkap geperst door de wind die wordt aangezogen door de lage grille en de platte radiator erboven.

Geen pluche in de Speedster.

Purisme als drijvende machine

Bij het aanzwengelen van het kleine, zeer directe stuurwiel wordt u niet afgeleid door iets overbodigs. Alles wat gewicht heeft en niet absoluut noodzakelijk is, is hier weggelaten. Er bestaat niet zoiets als een pluche tapijt. Kunststof, carbon, een beetje leer en kaal aluminium voeren de boventoon. Twee ronde instrumenten en een paar schakelaars – een echte kart heeft niet minder instrumenten dan deze Opel. Maar hij is ook niet gebouwd voor een ontspannen zondagstripje, gewoon omdat er maximaal één toilettas in de “kofferbak” past. Dus vergelijkbaar met de motorfiets.

Afzien kan asketisch sein.

De Speedster Turbo is een pure rijmachine, een leuke auto, en daar is absoluut niets mis mee. Velen lachten om zijn presentatie. Ik ook. Nu, op de interstedelijke weg, neemt Respect de teugels over. De gecamoufleerde Lotus heeft slechts 5 seconden nodig van 80 km/u naar 120 km/u, wat hebben de ingenieurs uit deze kleine motor gehaald? Er gaat een lampje branden als er geschakeld moet worden. Formule 1-gevoel met goedkeuring op de weg.

Klein maar super snel!

Een Opel Speedster is uniek. Uniek vlak, uniek smal en uniek snel. De wind ruist luid aan de ramen van de deuren zonder trekstangen, maar de motor en het chassis werken, vergeef me de dwaze uitdrukking, als een naaimachine.

Een bijzondere ervaring

De kleine rebel was gepland met 10.000 exemplaren, maar slechts iets meer dan 7.200 klanten bereikten de goedkope understatement racewagen, die al verkrijgbaar was voor ongeveer 36.000 euro. Elk heeft zijn eigen unieke nummer gestempeld op een plaatje op het dashboard. Zeer exclusief. En het besturen van een Opel Speedster is beslist een heel bijzondere ervaring, ook al is het uitstappen uit de speedster eigenlijk niet zo eenvoudig. Je klimt uit een kleine doos kastje het daglicht in. Enigszins gevouwen maar gelukkig. En daar gaat het om.


Auteur: Jens Tanz – Sandmann


Opel Speedster Turbo

Bouwjaar: 2003
Motor: Viercilinder in lijn
Cilinderinhoud: 1.998 cc
Vermogen: 147 KW (200 pk) bij 5500/s
Maximaal koppel: 250 Nm bij 1950/s
Transmissie: Tandwielaandrijving met vier versnellingen
: Achterwielen
Lengte /breedte/hoogte: 3786/1708/ 1117mm
Leeggewicht: 930 kg
Acceleratie 0-100 km/u: 4,9s
Topsnelheid: 243 km/u
Waarde 2023: ca. 25.000 euro

onderdelen